De Sterkste Schakel Award is niet zomaar een trofee, maar een uniek kunstwerk van de hand van de Rotterdamse kunstenaar Maurice den Boer. De trofee en de bronzen Rabobank penningen zijn voor het evenement ontworpen en worden stuk voor stuk met de hand gemaakt door de kunstenaar zelf. Dit alles volgens een eeuwenoud procedé waar heel wat vakmanschap aan ten grondslag ligt.
Maurice den Boer is gevestigd in Rotterdam in de deelgemeente Hoogvliet. Het is daar waar de ideeën en ontwerpen van zijn bijzondere beelden tot stand komen. Naast de collectie bronzen beelden maakt Maurice ook regelmatig beelden in opdracht . Het ontwerp en de uitvoering van de Sterkste Schakel Award is een voorbeeld van een succesvol
uitgevoerde zakelijke opdracht.
Het tot stand komen van de Sterkste Schakel Award heeft heel wat voeten in de aarde. De techniek van het cire perdue bronsgieten bestaat al meer dan 4000 jaar, maar zal voor de meeste mensen een onbekend procedé zijn. Het wordt in principe nog steeds op dezelfde wijze toegepast al zijn er inmiddels wel wat dingen veranderd, zoals het gebruik van lasaparratuur en andere machines. Voor elk beeld in brons moet echter nog steeds opnieuw een wasmodel gemaakt worden en komt er altijd nog heel wat ouderwets vakmanschap bij kijken.
Voordat een Sterkste Schakel Award gemaakt kan worden dient er eerst een model gemaakt te worden. Na diverse schetsen en tekeningen wordt het uiteindelijke ontwerp overgezet naar een model van bijenwas. Van dit definitieve model wordt een siliconen reproductiemal gemaakt. Hiermee kunnen meerdere exemplaren in was gemaakt worden.
Wanneer het wasmodel van de Sterkste Schakel is bijgewerkt en gecontroleerd, wordt deze voorzien van aanvoer- en ontluchtingskanalen van was en een trechter. Deze zorgen ervooor dat het brons straks naar het model stroomt. Vervolgens wordt er een vuurvast mengsel van gips en keramische korrels aangemaakt. Hiermee wordt het wasmodel volledig ingepakt en zo ontstaat de vuurvaste vorm, de gietmal voor het brons. Deze vorm wordt samen met andere vormen in een grote oven gedurende 3 dagen tot een temperatuur van 650° graden uitgestookt. Alle was gaat nu verloren en aan dit moment ontleent het proces haar naam 'de verloren was' of 'cire perdue methode'.
Hierna begint het echte werk. De smeltoven wordt met een zwaar gebulder opgestookt en verwarmt het brons tot het langzaam rood kleurt en uiteindelijk vloeibaar wordt. Het brons wordt gesmolten tot een temperatuur van ongeveer 1180° graden. De vorm, waarin zich nu slechts de afdruk en het negatief van de Sterkste Schakel bevindt, wordt in een grote zandbak ingegraven en stevig aangestampt. Wanneer het brons op de juiste temperatuur is wordt de smeltkroes met zo'n 100 kilo vloeibaar brons uit de oven getakeld en wordt de Sterkste Schakel eindelijk in brons gegoten.
 Een dag nadat het brons gegoten is kan de vuurvaste vorm worden uitgehakt en het beeld worden bevrijd uit zijn gipsmantel. 'Wat was was, werd brons' en dat betekent dat de aanvoerkanalen die eerder op het beeld zijn aangebracht weer moeten worden verwijderd. Met slijpmachines en door veel vijlen, schuren en modelleren van het brons worden de oneffenheden onzichtbaar weggewerkt. Dit is het zogeheten ciseleren van een bronzen beeld.
Wanneer na veel zweet en zorgvuldig schuren de laatste fase van het ciseleren voorbij is kan het beeld gepatineerd worden. Door het aanbrengen en weer afpoetsen van verschillende zuren en oxides krijgt men na verloop van tijd de mooie karakteristieke groen- en bruintinten van een bronzen beeld.
Om de patin te conserveren en beschermen krijgt elk beeld nog een laatste fixeerlaag, klaar om te worden opgepoetst en op naar de naar de uitreiking!
|
